Campus Colegio Americano, Quito
Een verbonden leerlandschap
De nieuwe campus van de Amerikaanse School in Quito is ontworpen als een levend schoollaboratorium, waar architectuur, landschap en gemeenschap naadloos in elkaar overvloeien. Gelegen op een strategische locatie in de Ecuadoriaanse hoofdstad, transformeert het ontwerp een verlaten terrein tot een dynamische leer- en ontmoetingsplek. Het ontwerp is in nauwe samenwerking met architectenbureaus uit Ecuador tot stand gekomen. Vanuit dit gedeelde ontwerpproces ontstond een plan dat nauw aansluit op het bestaande landschap en de ecologische context van de locatie. De gebouwen volgen de natuurlijke glooiingen van het terrein en geven een open uitzicht, terwijl ze een sterk gevoel van verbinding geven tussen leerlingen, medewerkers en de bredere gemeenschap.
Opdrachtgever
Fundación Colegio Americano de Quito
Jaar
2024 - 2026
Type
Onderwijs
3D-impressies
CRO studio
Bruto vloeroppervlakte
46.000 m2
Samenwerking
Ontwerp in samenwerking met Endara, Architekten en Virai • Constructeur: Carlos Jara • Installaties: Microcircuits (E) en Imecanic (W) • Bouwfysica: ADT • Hoofdaannemer: SEMAICA
Adres
Puembo, Quito, Ecuador
Team
Verantwoordelijke architect: Dafne Wiegers. Team: Sam Vork, Gregorz Balinski, Anna Hering, Joost Hoepman, Paul Gallagher

Gemeenschap
De nieuwe campus van de Amerikaanse School stimuleert interdisciplinair leren door de wisselwerking tussen gebouw en landschap. In de kern van de campus creëert de academische bebouwing en buitenruimte innovatieve leerervaringen, verbonden middels een netwerk van onderling samenhangende openbare ruimtes. De centrale ruimte in dit netwerk, 'The Assembly' fungeert als ontmoetingsplek voor alle afdelingen van de school.


Het dak van de campus beschermt niet enkel tegen regen en geluid, maar fungeert tevens als structuur die de individuele bebouwing verenigd tot één geheel.



Landschap
Het ontwerp is nauw verworven met het omliggende landschap. Het terrein ontvouwt zich in de lengterichting van de heuvels waardoor een directe relatie ontstaat met de ravijnen. De campus wordt een open landschap, waar meerdere groene 'vingers' diep het gebied binnendringen. Zij functioneren als verlengstuk van de rivier en de context, maar bieden tegelijkertijd ook visuele en fysieke bescherming. Aan de zijde die grenst aan de hoofdweg wordt de campus afgeschermd door een geotechisch gevormde geluidswal, die fungeert als een natuurlijke barrière tegen verkeerslawaai.

Bekijk ook





